• 6 sposobów na dezintegrację czyli jakie zagrożenia niesie firmie źle zorganizowany wyjazd integracyjny - hotele i ośrodki konferencyjno - szkoleniowe 2010
• 9 niezawodnych zasad dobrego organizatora wyjazdu integracyjnego - hotele i ośrodki konferencyjno - szkoleniowe 2009
• Budżet nie zawsze istotny - hotele i ośrodki konferencyjno - szkoleniowe 2009
• Kiedy podwyżka nie wchodzi w grę -  Gazeta Wyborcza 
• Incentive, czyli nagroda za dobrą pracę - BussinesWeek
• Wielka gra - Bussinesman Magazyn
• Czy szef odważy się skoczyć z drzewa? - Rzeczpospolita
• Zarządzanie - Cogito
• Baza wiedzy menedżera – Ranking popularności w branżach - Zarządzanie i rozwój
• Nocne polowanie na kajmany. Oferta rynku wyjazdów integracyjnych - Rynek Hoteli i Ośrodków Konferencyjnych w Polsce
• Praca z pasją - Impuls

  ---

hotele i ośrodki konfrencyjno-szkoleniowe  2010

6 sposobów na dezintegrację - czyli jakie zagrożenia niesie fimie źle zorganizowany wyjazd integracyjny

1.  Integracja to nie tylko zabawa

Dla wielu osób wyjazd integracyjny to niepowtarzalna okazja do odwiedzenia ciekawych i pięknych miejsc, wypoczynku w atrakcyjnych ośrodkach i hotelach  i skorzystania z atrakcji niedostępnych na co dzień. Nie wątpliwie ten aspekt organizacji wyjazdów integracyjnych jest ważny, ale nie najważniejszy. Niestety nie zawsze o tym pamiętamy. Bardzo często myśląc o wyjeździe integracyjnym myślimy o zabawie, która choć  jest przyjemnym wytchnieniem od codziennych obowiązków tak naprawdę nie wpływa na poprawę jakości naszej współpracy w zespole. Pojmując  integrację jednie przez pryzmat zabawy organizatorzy wyjazdów integracyjnych jak i sami uczestnicy wpadają w błędne koło  poszukiwania co raz  lepszych hoteli, egzotycznych lokalizacji czy niecodziennych atrakcji, które z czasem tracą swoją wyjątkowość i stają się czymś powszechnym. Czymś co z czasem nudzi pracowników, wywołując raczej ich niechęć i znudzenie niż poprawę efektywności zespołu.

2. Zrób to sam

Ponieważ nasze skojarzenia z wyjazdami integracyjnymi sprowadzają się często jedynie do miłego spędzenia czasu, sfinansowanego przez firmę, nie dziwi fakt, że organizacja tego typu przedsięwzięcia wydaje się być zadaniem stosunkowo prostym. Dlatego też organizację wyjazdów gro firm (zwłaszcza małych firm rodzimych)  postanawia załatwić we własnym zakresie. W efekcie zamiast doskonalić pracę zespołową i tworzyć poczucie więzi uczestnicy odczuwają niezadowolenie i niesmak. Często między pozostawionymi samymi sobie członkami zespołu dochodzi do spięć co jest katalizatorem dla konfliktów rozwijających się już nie tylko podczas wyjazdu ale również po jego  zakończeniu w miejscu pracy. Lepiej więc powierzyć organizację wyjazdu integracyjnego odpowiedniej firmie, która zatroszczy się o dopasowanie programu integracji do celu i do uczestników wyjazdu.  Najlepiej wybrać firmę, która podejmie się organizacji wyjazdu w oparciu o analizę naszych potrzeb i oczekiwań, która lokalizację i program dopasuje do informacjach o firmie i o uczestnikach, która zapyta nas co przez organizację tego typu wyjazdu chcemy osiągnąć. 

3. Integracja tylko na płaszczyźnie prywatnej

O efektywności integracji świadczy nie tylko zadowolenie uczestników, ale przede wszystkim efekty w postaci polepszenia jakości pracy zespołu.  Nie da się takich efektów osiągnąć sprowadzając organizację wyjazdów integracyjnych jedynie do platformy spotkań naszych pracowników, którzy doskonale poznają się na płaszczyźnie prywatnej, pomijając zupełnie aspekt pracy zawodowej. Taki sposób pojmowania integracji jest  błędny,  ponieważ w procesie integracji uczestników chodzi o poprawę efektywności zespołu, a nie na stworzeniu szeregu przyjacielskich relacji między pracownikami, którzy po takim wyjeździe myślą w kategoriach lojalności wobec grupy znajomych, a nie zespołu pracowniczego. Bardzo często efektem organizacji wyjazdów integracyjnych odnoszących się jedynie do prywatnych relacji uczestników, jest zepchnięcie interesu firmy na drugi plan., stawiając na pierwszym miejscu interes wąskiej grupy dobrze znających się pracowników.

4. Równi i równiejsi

Nie jednokrotnie zdarza się, że firmy decydując się na organizację imprezy integracyjnej dla wszystkich pracowników firmy od zarządu po szeregowych pracowników, chcą aby w wyraźny sposób podkreślić różnicę między pracownikami wyższego szczebla od pracowników szczebla niższego. W ten sposób pogłębiają antagonizmy między pracownikami różnego szczebla, niwelując efekt integracji niemalże do zera. Kardynalnym błędem organizowanych wyjazdów integracyjnych jest przygotowywanie dla członków zarządu dodatkowego pakietu atrakcji, niedostępnych dla pozostałych osób. Zdarzają się również sytuacje, że podczas wspólnej integracji pracownicy wyższego szczebla  i szeregowi pracownicy nie jadają wspólnych posiłków, lub co gorsze dla tych pierwszych serwowane są dania a’la Carte, podczas gdy reszta pracowników częstowana jest gotowymi daniami.  Takie zabiegi prowadzą jedynie do narastania różnic i nieporozumień, wzbudzają w pracownikach niższego szczebla niechęć do członków zarządu i poczucie dyskryminacji.

 5. Wyjazdy weekendowe

Jeszcze nie tak dawno integracja postrzegana była przez część pracodawców wyłącznie jako forma nagrody dla pracowników, stąd rzadko która z firm decydowała się na to aby „nagradzać” w ten sposób pracowników podczas tygodnia pracy. Na organizację wyjazdów integracyjnych zazwyczaj rezerwowano więc  weekend (najczęściej od godzin popołudniowych w piątek do godzin popołudniowych w niedziele), pozbawiając tym samym pracowników możliwości spędzenia czasu z najbliższymi. Zmęczeni tygodniem obowiązków zawodowych pracownicy, niechętnie spędzali kolejne dni w towarzystwie kolegów z pracy, odczuwając napięcie i niezadowolenie z ingerowania w ich prywatny czas.  Efektem tak przeprowadzonej integracji była szybko rosnąca niechęć do tego typu wyjazdów zarówno ze strony pracowników jak i  ich rodzin.  Na szczęście coraz częściej firmy rozumieją, że integracja nie tylko nagroda dla pracowników, ale również świetna inwestycja dla pracodawców. Stąd od kilku lat obserwuje się tendencje odchodzenia od organizowania wyjazdów weekendowych na korzyść wyjazdów odbywających się podczas tygodnia pracy.  W niektórych firmach, w których nie możliwe jest zorganizowanie wyjazdu integracyjnego całego działu lub nawet firmy w tygodniu pracy, proponuje się pracownikom organizacje wyjazdów integracyjnych dla pracowników wraz z rodzinami.  Tego typu rozwiązania w widoczny sposób poprawiają efektywność działań i zmniejszają poziom frustracji i niezadowolenia wśród pracowników.

 6. Integracja jest dobra na wszystko

Wyjazdy integracyjne są doskonałym narzędziem służącym poprawie współpracy w zespole, pozwalającym na zmniejszenie napięć i poziomu frustracji między uczestnikami.  Jednak nie można ich traktować jak złotego środka, na każde zło jakie pojawia się w składzie pracowniczym. Tak naprawdę swoją rolę tego typu wyjazdy spełniają  w wybranych fazach życia zespołu. Mianowicie podczas formowania zespołu, kiedy to pozwalają na lepsze wzajemne poznanie i zbudowanie właściwych relacji między członkami zespołu oraz w fazie dojrzałości zespołu pracowniczego, znajdującego się w fazie reorganizacji lub transformacji. Jednak wyjazd integracyjny nie rozwiąże naszych problemów z brakiem kompetencji pracowników w pewnych obszarach. W takich wypadkach nie należy organizować wyjazdu integracyjnego, ale raczej szkolenie, które pozwoli na podniesienie określonych umiejętności i /lub kompetencji pracowników.  Menedżerowie którzy chcą w odpowiedni sposób motywować swoich podwładnych powinni stosować szeroki wachlarz systemów motywacyjnych od wyjazdów integracyjnych, przez premie pieniężne,  pakiety socjalne, możliwości doskonalenia pracowników. Tylko taka różnorodność stosowanych systemów pozwoli na utrzymania ich atrakcyjności i efektywności.

 Monika Barczyńska – trener, odpowiedzialna za tworzenie programów szkoleniowych i wyjazdów integracyjnych w firmie APSIT.

hotele i ośrodki konferencyjno - szkoleniowe 2009

hotele i ośrodki konferencyjno - szkoleniowe 2009

Budżet nie zawsze istotny – organizacja integracji w zależności od posiadanych finansów

Gazeta Wyborcza, poniedziałek 29 październik 2007

Kiedy podwyżka nie wchodzi w grę

Jak twierdzą fachowcy, profesjonalnie przygotowanego wyjazdu firmowego czy zabawy integracyjnej nie można rozpatrywać w kategoriach wydatku, ale raczej krótko- lub długoterminowej inwestycji.  Niestety, są jeszcze firmy, które postrzegają team building (czyli budowanie zespołów, wyjazdy firmowe czy zabawy integracyjne) jako zbędny wydatek. Jednak imprezy integracyjne, czy na się to podoba czy nie, stały się już nieodłączną częścią prowadzenia biznesu. Współczesny marketing kładzie duży nacisk na kształtowanie i rozwój stosunków międzyludzkich panujących w firmach pomiędzy współpracownikami oraz w kontaktach z klientami. Wyróżnienie pracownika atrakcyjnym wyjazdem, dobrą zabawą czy prestiżowym spotkaniem poza siedzibą firmy to jedna z technik, której zalet nowoczesny menedżer nie powinien lekceważyć, a na pewno nie może o niej zapominać. W prosty sposób przekłada się bowiem na lepsze postrzeganie pracodawcy i zwiększa lojalność.

Przed podjęciem decyzji o zorganizowaniu imprezy ważne jest określenie, co chcemy w ten sposób osiągnąć.  – Sceptycy twierdzą, że impreza integracyjna to nikomu nie potrzebny wydatek. Fachowcy podkreślają, że wspólny wyjazd pracowników to okazja do zwiększenia ich zaangażowania w sprawy firmowe, tworzenie korzystnych relacji interpersonalnych, zacieśniania wzajemnych więzi i zaufania. Imprezy integracyjne pozwalają na łatwiejsze przełamywanie barier pierwszego kontaktu, zwiększoną motywację i entuzjazm w kierunku zespołowego działania. Zauważono większą gotowość do niesienia sobie pomocy w codziennych biurowych sytuacjach. Czy warto? Tak, ale warto z głową szukać pomysłów na integrację pracowników – mówi Katarzyna Patykiewicz, psycholog. Jeżeli będziemy wiedzieli, czy bardziej zależy nam m.in. na sprawniejszej obsłudze klientów, możemy sami opracować scenariusz imprezy lub zdać się na profesjonalne firmy działające w tej branży. A wybór jest duży. Fachowa porada jest nieoceniona, chociaż firmy coraz częściej zdają sobie sprawę, że zwykła impreza bez atrakcji jest mało profesjonalna.  – Pracodawcy wydając pieniądze na imprezę integracyjną, od razu zastrzegają, że nie może to być tradycyjne spotkanie przy zastawionym stole. To już przeszłość. Teraz takie spotkanie poza firmą musi być połączone z zajęciami integracyjnymi, budowaniem więzi w zespole - przyznaje Piotr Barczyński właściciel firmy APSIT z Częstochowy. Podobnie jak w wielu dziedzinach życia w wyjazdach integracyjnych jedne scenariusze są w modzie, inne stają się mało popularne. Firmy, decydując się na zorganizowanie ciekawego spotkania dla pracowników, nie są zainteresowane np. wyjazdem w góry i wspólnym ogniskiem po kilku godzinach wykładu. – Coraz częściej firmy dojrzale, istniejące od kilkunastu lat na rynku, odchodzą od imprez, podczas których kadra może pojeździć ruadami czy przelecieć się balonem. Nie ma co ukrywać, że przez ostatnie lata staliśmy się społeczeństwem bogatszym i oferowanie komuś darmowej jazdy na ruadzie, którego być może on już ma w garażu, wyda się mało poważne. Dlatego w naszej ofercie od nowego roku pojawi się np. survivalowy wyjazd dla małych grup. Uczestnicy będą integrować się podczas wędrówki przez rezerwat, rozkładania namiotowego obozu czy zbierania drewna na ognisko. Wiele osób chętnie wyskoczyłoby z luksusu, ale czasami nie wie, gdzie można tak ciekawie spędzić czas i czy dane miejsce jest bezpieczne – dodaje Barczyński.

BusinessWeek Nr 14 2005

Incentive, czyli nagroda za dobrą pacę

Coraz więcej wyjazdów organizowanych przez firmy dla pracowników ma charakter integracyjno-rekreacyjny. Kilka lat temu przytłaczającą większość stanowiły mniej lub bardziej intensywne wyjazdy o charakterze szkoleniowym. – Pracodawcy coraz częściej doceniają znaczenie odpoczynku dla efektywności pracy – przyznaje Piotr Barczyński, szef Agencji Promocji Sportu i Turystyki, jednej z najstarszych w Polsce firm specjalizujących się w organizowaniu wyjazdów firmowych, czyli incentive travels. – Niemniej jednak wyjazdy wyłącznie rekreacyjne to wciąż mniejszość, przeważnie przy okazji realizowane są również inne cele, na ogół motywacyjne – dodaje.

Dwu – trzydniowy wyjazd, a takie właśnie stanowią większość imprez incentive, to znakomity sposób na poprawę stosunków w zespole pracowników, możliwość odreagowania emocji i stresów oraz rozwiązania ewentualnych konfliktów. Nie mówiąc już o tym, że zaproszony n taką imprezę pracownik z pewnością będzie się czuł bardziej związany z pracodawcą. Udana impreza musi być jednak profesjonalnie przygotowana, najlepiej przez wyspecjalizowaną i doświadczoną firmę, która będzie umiała tak skonstruować program, aby maksymalnie odpowiadał oczekiwaniom klienta. Pomoże również te oczekiwania sprecyzować – Dość często zdarza się, że klient nie do końca wie, jak ma wyglądać impreza, albo jego wyobraźnia rozmija się z możliwościami bądź zainteresowaniami uczestników – zauważa Barczyński. – Naszym zadaniem jest wychwycenie tych rozbieżności i zaproponowanie czegoś, co da lepsze efekty. – Im więcej mamy informacji o firmie, uczestnikach wyjazdu i zakładanych celach, tym lepszy program przygotowujemy – dodaje Jakub Trębacz, dyrektor Extreme Solutions Group. – Jeżeli zachodzi potrzeba, możemy wysłać z grupą psychologów, którzy zajmują się np. rozładowaniem konfliktu między poszczególnymi działami firmy, a przy okazji przygotują charakterystykę psychologiczną grupy. Wszystko zależy od potrzeb. Dobry organizator incentive ma wprawdzie w ofercie kilka lub kilkanaście scenariuszy imprez, ale stanowią one tylko szkielet, na którym dopiero jest budowany ostateczny, indywidualny program. Podstawowe informacje o uczestnikach, jakie należy wziąć pod uwagę przy konstruowaniu programu, to ich wiek, płeć i zajmowane stanowiska. Przeważnie te scenariusze podzielone są na grupy w zależności od celów, jakie w ich ramach można realizować (typowe to budowanie zespołu, wyjazd motywacyjne, wyłanianie liderów, rozwiązywanie konfliktów i wydarzenie marketingowe), ale podział ten nie jest wiążący. Można też oczywiście wymyślić własny model wyjazdu, ale wtedy trzeba się liczyć z większymi kosztami i dłuższym czasem na przygotowanie projektu. Incentive nie planuje się z dnia na dzień, choć agencji Barczyńskiego zdarzyło się już przygotować imprezę w ciągu trzech dni. Na porządny program trzeba około dwóch miesięcy, o ile grupa nie jest zbyt liczna. To kwestia dostępności odpowiedniej bazy hotelowej. – Pracuję teraz nad wyjazdem na sto kilkadziesiąt osób, który będzie w grudniu. I to jest już ostatni dzwonek, aby klient miał jakiś wybór. – Piotr Barczyński przestrzega wszystkich, którzy zwlekają zbyt długo. Naturalnie, im niej uczestników, tym łatwiej o znalezienie odpowiedniego hotelu, choć nie należy też przesadzać w drugą stronę. – Kilkunastoosobowa grupa nie może liczyć na duże rabaty hotelowe. Dlatego planując budżet, warto pamiętać, że mniej wcale nie znaczy taniej. Również większość atrakcji ma stałą cenę, niezależnie od tego, czy weźmie w niej udział 20, czy 100 osób – przypominają fachowcy. Koszt takiego wyjazdu oczywiście nie jest mały, ale też nie leży poza zasięgiem finansowym firmy: można go zorganizować za 500 – 600 zł od osoby przy trzygwiazdkowym standardzie hotelu. Zmniejszenie wymagać co do noclegu zwiększa fundusz przeznaczony na atrakcje – czasami więc warto się zdecydować na gospodarstwo agroturystyczne, ale zapewnić pracownikom niezapomnianą zabawę, zamiast wydawać pieniądze na elegancki hotel, w którym jedną z nielicznych atrakcji będzie barek. Górnej granicy cenowej praktycznie nie da się ustalić – bo wyznacza ją tylko pomysłowość organizatorów – ale na ogół jest to 2 – 2,5 tys. zł od osoby i dotyczy przeważnie wyjazdów organizowanych dla kluczowych klientów firmy. – Przedsiębiorcy rzadko pamiętają, że takie wyjazdy można finansować z funduszu socjalnego, który ma każda firma zatrudniająca powyżej 50 osób, a który trzeba wykorzystać w ciągu roku budżetowego – przypomina Jakub Trębacz. – Takie rozwiązanie nie obciąża finansowo firmy, a efekt może być lepszy niż zorganizowanie klasycznej imprezy choinkowej z paczkami dla dzieci. Zdaniem Trębacza, szczególnie niedoceniany przez jego klientów jest aspekt rodzinny. Dotyczy to zwłaszcza imprez dla menedżerów. – Wiadomo, że najlepiej wypoczywa się w gronie rodziny, ale rzadko która firma decyduje się na taką opcję- zauważa. – A to miałoby głęboki sens na przykład w wypadku osób, które realizowały duże, wymagające wielkiego wysiłku i czasochłonne projekty – twierdzi szef ESG. – Im przydałby się indywidualny program, zawierający elementy odnowy biologicznej i atrakcje dla całej rodziny. Taki wyjazd spełniłby dwie funkcje – regeneracyjną i nagrody, obie bardzo istotne w przypadku człowieka, którego praca jest z jakichś powodów niezwykle ważna dla funkcjonowania firmy. Niestety, takie zamówienia to rzadkość – przyznaje Trębacz. Pomysłów na Incentive może być tyle, ile firm organizujących wyjazdy, a z pewnością jest ich grupo ponad setka. Ale tylko dla dwudziestu kilku jest to podstawowy profil działalności. Przy wyborze organizatora wyjazdu warto o tym pamiętać i zwracać uwagę na referencje.

BUSINESSMAN MAGAZYN Nr 10 Październik 2004

W piątek rano odbieracie wezwanie do stawienia się na szkolenie w tajnym ośrodku CIA. Na warszawskim Okęciu czeka na was pierwsze zadanie: odnalezienie przewodnika, który zabierze całą grupę do ukrytej gdzieś w Arizonie bazy. Na miejscu kilku waszych kolegów zostaje porwanych. I już wiadomo, na czym polega misja: trzeba ich odbić. Instruktorzy z Zielonych Beretów i Delta Force pokazują Wam jak używać pistoletów i bronić się podczas strzelaniny. Byli agenci CIA i MI-6 uczą, jak rozpoznać ładunki wybuchowe, „gubić ogon” i porozumiewać się szyfrem. Poznajecie też techniki samoobrony. Po kursach prowadzonych przez instruktorów, którzy na co dzień szkolą amerykańskie siły specjalny, umiecie już założyć nelsona i walczyć japońskim mieczem. Mało tego. Prowadzicie samochód jak James Bond – taranujecie barykady, spychacie inne auta z drogi, opanowaliście też sztukę zawracania z dużą prędkością i kontrolowania poślizgów. Po dwóch dniach udaje wam się odbić zakładników. W niedzielę wieczorem opuszczacie bazę w Arizonie i wracacie do domu. A w poniedziałek rano, już w biurze, patrzycie na siebie z niedowierzaniem. Czy ta „Tajna Misja” wydarzyła się naprawdę? Jeszcze niedawno większość szkoleń integracyjnych i motywacyjnych wyglądała podobnie. Przed południem trochę paintballa albo wspinania po linach, po południu pieczenie barana, a wieczorem dyskoteka i toasty za świetlaną przyszłość firmy. Potem pojawił się szał na sporty ekstremalne. Młody rynek wyjazdów incentive zaczyna jednak dojrzewać, a wraz z nim dojrzewają klienci. Coraz częściej zdają sobie sprawę, że szkolenie nie może być zestawem losowo dobranych gier i zabaw. Aby pieniądze nie poszły w błoto, wyjazd musi być szyty na miarę: mieć swój cel, porządek i logikę. A najlepiej, żeby przy okazji był też fajną przygodą. I to przygodą przez duże P. Pracownicy uwielbiają szkolenia pełne emocji, od których miękną kolana, a serce wali jak młot. Chcą poczuć się zaskoczeni, zachwyceni albo przestraszeni. W ciągu kilku dni kompletnie się „zresetować” i wrócić do firmy ze wspomnieniami, które będą żywe jeszcze przez wiele tygodni.

Za najbardziej ekscytujące uchodzą tzw. gry fabularne, czyli szkolenia przypominające telewizyjne realisty show. Granica między scenariuszem a rzeczywistością jest tu płynna (a przynajmniej na taką wygląda). Ten, kto oglądał „Grę” w reżyserii Davida Fichera, wie, o co chodzi. Główny bohater (w tej roli Michael Douglas) dostaje w urodzinowym prezencie od brata wizytówkę do Consumer Recreation Services, firmy świadczącej nietypowe usługi rozrywkowe dla bogaczy. Rozpoczyna się gra, która bohatera przyprawia o stan przedzawałowy, a widza na ponad dwie godziny wciska w fotel. Scenariusz dobrej realisty game jest skonstruowany bardzo podobnie. Uczestnicy do końca trzymani są w niepewności. No bo czy napad terrorystów na pustyni albo włamanie do pokoju to jeszcze element szkolenia czy już brutalna rzeczywistość? Dawka emocji jest oczywiście wyważona, ale napięcie buduje się tak, żeby ludzie ciągle mieli na plecach dreszcze. Zwykle takie wyjazdy zaczynają się dość banalnie. Na przykład w samolocie do jednego z uczestników szkolenia dosiada się ekscentryczny globtroter, który namawia grupę na małą zmianę planów. Jest tak przekonujący, że pracownicy, zamiast spędzać wieczory w hotelowym barze, wybierają się z nim na ekscytujące wycieczki po okolicy. Omijając oficjalne turystyczne szlaki, zwiedzają nieczynne fabryki, zamkowe lochy czy stare zamknięte kościoły. Dopiero na koniec okazuje się, że improwizacja była w rzeczywistości drobiazgowo dopracowanym planem, który punkt po punkcie realizował szkoleniowiec biura podający się za globtrotera. Inny przykład realisty game to coś w rodzaju podchodów dla dorosłych. Oto przykład. Po kilkugodzinnym zebraniu podsumowującym całoroczne wyniki firmy grupa rusza z przewodnikiem na wieczorne zwiedzanie Bogoty. Nagle przejeżdżający na skuterze złodziej wyrywa jednemu z pracowników plecak z ważnymi dokumentami. Po drodze „gubi” jednak kartkę z tajemniczym adresem, firmowym logo i hasłem „czekam na was”. Przewodnik zapada się pod ziemię. Grupa jest zdana tylko na siebie. Ma dwa wyjścia: albo podjąć próbę odzyskania dokumentów, albo wrócić taksówkami do hotelu. Trop jest jednak na tyle fascynujący, że po prostu nie można go nie sprawdzić. Zaczyna się gra.

Dobrze pomyślany incentive budzi w ludziach uczucia i pragnienia, o jakie wcześniej kompletnie się nie podejrzewali. W głowach zapala się lampka: teraz albo nigdy. Biegają po rozżarzonych węglach, jedzą z Indianami żywe robaki i jednoczą się wokół celu, który w każdych innych warunkach wydałby się absurdalny. Załóżmy, że grupa dowiaduje się, że konkurencja porwała prezesa i przetrzymuje go na pustyni. Trzeba go odbić. „Ale po co?” – pytają od razu rozbawieni pracownicy. Po dwóch dniach szkolenia pod okiem specjalisty z GROM-u, pomalowani w wojenne barwy i uzbrojeni po zęby pakują się jednak do wojskowej ciężarówki i jadą na pustynię. Są tak naładowani adrenaliną, że odbicie jeńca się dla nich sprawą życia lub śmierci. Pół roku później z takim samym zaangażowaniem biegają po krach i brną po pas w śniegu tropiąc yeti albo przebrani za Indian polują na bizony. Zabawa może być celem albo jedynie narzędziem szkolenia, ale podstawa wyjazdu incetive jest zawsze taka sama: oryginalny, wypełniony różnymi atrakcjami program. Jeśli wyprawa psimi zaprzęgami, to połączona z minikursem marszerskim i survivalem. Rąbiemy drewno na ognisko, stawiamy namiot, gotujemy w kociołku rozgrzewający posiłek i trzymamy całonocne warty w środku puszczy. Dworską kolację poprzedza obrona zamku przed barbarzyńcami, turniej rycerski, konkurs strzelania z kuszy, spalenie na stosie czarownicy, poszukiwania białej damy i bal w strojach z epoki. Wyjazdy tematyczne powoli stają się jednak większym wyzwaniem dla organizatorów niż dla uczestników. no bo czym zaskoczyć firmę, która przerobiła już weekend kowbojski, indiański, wojskowy, rycerski i traperski? Na szkoleniowym rynku co jakiś czas pojawiają się hity: tarot stawiany przez białoruską wróżkę, seans hipnotyzerski. Spragnionych wrażeń pracowników zaprasza się do miejsc niedostępnych dla nich na co dzień. Do garderoby teatru, fabryki czekolady, telewizyjnego studia. Albo na dobry koncert czy mecz, oczywiście do loży VIP-ów. Powoli zaczyna się też rysować trend spotkań integracyjnych, które wpisują się w filozofię społecznej odpowiedzialności biznesu. Okazuje się, że wspólne odnawianie domu dziecka potrafi zintegrować o wiele skuteczniej niż naciągana zabawa w smurfy. Coraz większym powodzeniem cieszą się gwiazdy. Znana twarz to magnes. A jeśli na dodatek zagra czy zaśpiewa tylko dla nas… Jeśli gwiazda jest odpowiedniego formatu, z jej występu dla firmy można zrobić prawdziwe show, które stanie się centralnym punktem szkolenia. Na przykład w Zimbabwe. Grupa przybija łodziami do brzegu rzeki. Jest zmrok. Na plaży oświetlonej pochodniami czeka przyjęcie w stylu kolonialnym. Wokół banery firmy. I nagle, spomiędzy banerów, w świetle reflektorów pojawia się piosenkarka. Rozpoczyna się romantyczny koncert. W takich warunkach można się zintegrować Nawet z konkurencją.

Rzeczpospolita 20 maj 2004

Za 500 – 600 zł na osobę można zorganizować wyjazd na cały weekend, z przyzwoitymi warunkami noclegowymi i interesującym programem. To właśnie oryginalny program najbardziej przyciąga klientów i zachęca ich do zamówienia wycieczki. Nikogo nie interesują już tradycyjne imprezy z dużą ilością jedzenia, alkoholu i ewentualną dyskoteką. Wagę zaczęto przywiązywać do dodatkowych atrakcji związanych z aktywnym wypoczynkiem. Poza tym wyjazd powinien przynieść wymierne efekty, które będą widoczne po powrocie do pracy. Bardzo modne stało się pojęcie team building, czyli budowanie zespołu. Polega to na tym, że poprzez zadania wykonywane wspólnie podczas zajęć plenerowych pracownicy lepiej się poznają, rozumieją i zaczyna a tworzyć zgrany zespół, któremu łatwiej będzie później wykonywać pracę i podejmować nowe wyzwania. W celu integracji uczestników imprezy organizatorzy tworzą różne scenariusze. Szuka się skarbu, wyprawia w odległe strony świata, a nawet na inne planety. Trzeba coś wspólnie skonstruować, przeprawić się przez rzekę, ominąć pułapki, odszukać wskazówki, które pomogą w realizacji dalszej części zadania. Liczy się nie tylko sprawność fizyczna, ale przede wszystkim inwencja i umiejętności współpracy. Atrakcje oferowane podczas wyjazdów są bardzo różne: jazda terenowymi samochodami albo czterokołowymi pojazdami podobnymi do małych motorów, tzw. ruadami, paintball (strzelanie do siebie ze specjalnych karabinków pociskami z farbą), wszystkie konkursy sportowe (np. przeciąganie liny, chodzenie na nartach w kilka osób), nauka nurkowania, windsurfingu, wspinaczki skałkowej, jazdy konnej, a nawet golfa. Dla ludzi, których interesuje poznanie walorów danej miejscowości, organizuje się zwiedzanie ciekawych obiektów, spotkania z interesującymi ludźmi. Wiele zmieniło się też w organizacji imprez wieczornych. Nie są to typowe dyskoteki, ale np. wieczory tematyczne (meksykański, karaoke itp.), czy imprezy plenerowe (np. turnieje rycerskie na zamkach). Dla Arkadiusza Grochali z firmy Sanofi-Synthelabo, który przed wyjazdem integracyjnym podejmował decyzje o wyborze organizatora imprezy, ważne było to, żeby zapewnił on dobrą zabawę, mądry program i bezpieczeństwo uczestników. po analizie ofert wybrał firmę, która nie zatrudnia przypadkowych ludzi, tylko specjalistów w danych dziedzinach, np. osoby z doświadczeniem alpinistycznym czy psychologów potrafiących pracować z grupą. Dużą rolę odegrała również możliwość integracji w program, tak żeby spełniał on jak najlepiej oczekiwania uczestników. Nie wszyscy bowiem byli w znakomitej kondycji fizyczne. Impreza udała się. Wszyscy brali udział w zadaniach i każdy mógł wnieść coś od siebie. Chwalono organizację i dobrą komunikację między prowadzącymi a uczestnikami. Również na fachowość ludzi i atrakcyjność oferty stawia firma Apotem. Wyjazdy integracyjne organizuje dość często, bo dwa razy w roku. Uczestnicy zwracają szczególną uwagę na oryginalny program. Na ostatniej imprezie furorę robiły: jazda pojazdami quad oraz emocjonujące skoki z drzewa na linie. Zamawiając wyjazd, trzeba również zwrócić uwagę na standard noclegów, chociaż jest z tym coraz lepiej – stare ośrodki wyremontowano, cały czas powstają nowe centra konferencyjne i szkoleniowe. Ceny noclegów dla grup zorganizowanych są umiarkowane, np. w hotelu trzygwiazdkowym wahają się od 60 do 120 zł za noc od jednej osoby (ze śniadaniem). Poza tym grupy mogą wynegocjować znaczne rabaty. Według Jarosława Pokrzywnickiego z biura podróży Olimpair, poprawa oferty programowej oraz standardu bazy noclegowej spowodowała wzrost zainteresowania firm krajowymi wyjazdami integracyjnymi. Nawet duże przedsiębiorstwa, które kiedyś zamawiały imprezy za granicą, teraz wybierają Polskę. Małe firmy mogą więc bez kompleksów decydować się na integrację w kraju. Jeśli posiadają ograniczone środki, mogą łączyć wycieczki ze szkoleniem, a pracowników prosić o dojazd na miejsce własnym transportem.

PROPOZYCJE WYJAZDÓW INTEGRACYJNYCH dla małych i średnich firm:

COGITO NR 20/04 23 listopad 2004

ZARZĄDZANIE

Od podstawówki uprawiałem wspinaczkę, a oprócz czynneo udziału w zawodach , zacząłem zajmować się ich organizacją. Stąd już tylko krok dzielił mnie od założenia własnej firmy, która obecnie zajmuje się organizacją wyjazdów integracyjnych, motywacyjnych, szkoleniowych oraz imprez sportowych.  Na czym polega moja praca? Na co dzień zajmuję się zarządzaniem firmą na wszystkich jej płaszczyznach. Od spraw organizacyjnych, takich jak podział pracy pomiędzy pracowników, po sprawy związane z marketingiem i strategią rozwoju firmy.  Prowadzę rozmowy handlowe z klientami oraz zajmuję się ich pozyskiwaniem. Znaczną część czasu poświęcam na sprawy związane z marketingiem i strategiąrozwoju firmy, czyli decyzje dotyczące m.in. formy reklamy, udziału w imprezach targowych, konferencjach branżowych itd. Dużo czasu pochłania mi przygotowywanie ofert dla klientów. Plustem tego zajęcia jest praca z ciekawymi ludźmi, od których wiele możemy się naucyć, częste wyjazdy w piękne i malownicze zakątki Polski. W tym, co robię, realizuję się i odczuwam satysfakcję, gdy klienci są zadowoleni. W tej pracy brak nudy i rutyny. Minusów nie widzę.  Jeśli rodzina zaakceptuje częste wyjazdy i lubi tak samo jak ty życie na pełnych obrotach, w ciągłych rozjazdach i pomiędzy jednym a drugim projektem, to nie jest to zajęcie stresogenne.  Jeśli ktoś lubi odrobinę pozytywnej adrenaliny, która nakręca do działania, i umie radzic sobie ze stresem wynikającym niejednokrotnie z trwającego 24 godziny dnia pracy - to na pewno poradzi sobie z prowadzeniem własnej firmy.

ZARZĄDZANIE I ROZWÓJ 2004

Baza wiedzy menedżerskiej

RANKING POPULARNOŚCI W BRANŻACH

PISMO MŁODYCH  IMPULS NR 1/2002

  Praca z pasją

Piotr Barczyński, lat 28, skończył geografię na UŚ.      

- Pięć lat temu, jeszcze na studiach, założyłem w Częstochowie Agencję Promocji Sportu i Turystyki. Przeniosłem swoje pasje na grunt życia zawodowego. Przedtem wspinałem się po skałkach, jako instruktor uczyłem wspinaczki dzieci i młodzież. Firmę zakładałem z 4 tys. złotych w kieszeni, z siedzibą w moim mieszkaniu. Na początku prowadziłem zawody na sztucznych ścianach wspinaczkowych, organizowałem imprezy z okazji Dnia Dziecka, Mikołaja, potem imprezy masowe, a także wyprawy w góry. Teraz firma ma szerszy zakres działalności: sprzedajemy powierzchnie reklamowe w obiektach sportowych, wynajmujemy ściany wspinaczkowe, organizujemy szkolenia, imprezy integracyjne. Obecnie zatrudniamy 2 pracowników na stałe i 6 na umowę zlecenie. Poprowadzenie takie firmy jest czasochłonne, ale można pogodzić tę pracze studiami i życiem rodzinnym. Prowadzenie własnej firmy nie jest skomplikowane, ale należy być zorganizowanym, mieć dobrych współpracowników, plany, marzenia i cele. Trzeba też być systematycznym, zdyscyplinowanym i zaangażować się w to, co się robi. I rozwijać się, szkolić. Zarobki? Satysfakcjonujące. Wystarcza na życie na poziomie, który sobie wybrałem.